دو تا کوچولوی خانواده ما امشب خونه مامان بزرگشون بودن: طاهره 3 ساله و کیمیا 2 ماهه.

        

دیروز رفته بودم تجریش. از اونجا هم باید می رفتم خیابون شریعتی تا برسم به مرکز اسناد انقلاب اسلامی برای تهیه گزارش. همین جوری که خیابون و میامدم پایین یه دفعه یه صحنه وحشتناک دیدم. یه پلیس موتور سوار دوید اومد جلوی یه پژو 206 آلبالویی که یه دفعه رانندش گاز داد و رفت تو دل پلیس، اونم خودشو انداخت رو کاپوت ماشین و راننده بیشتر گاز می داد. نزدیک ماشین جلوی که رسید یهو ترمز گرفت طوری که پلیسه از روی کاپوت افتاد پایین و خورد به صندوق عقب ماشینه جلویی که یه پیکان بود. راننده پژو دنده عقب گرفت و باز اومد تو دل پلیسه که دوباره پلیسه خودشو انداخت روی کاپوت و رانندهه باز گاز داد و رفت.انگار قصد جونشو کرده بود. دیگه ندیدم چی شد چون سوار ماشین بودم و تو جهت مخالف داشتیم می رفتیم. خانمی که کنارم نشسته بود با یه حالتی می گفت این (منظورش راننده پژو بود) پشتش به یه جایی بنده که داره اینجوری می کنه. وگرنه هر کسی جرات نداره با پلیس از این کارا بکنه.
اما من فکر می کنم فقط آدمی که از شدت عصبانیت به حد جنون رسیده باشه می تونه این کار رو با یه انسان دیگه بکنه.همین.